





O envellecemento arterial, caracterizado polo endurecemento das grandes arterias elásticas e o desenvolvemento de disfunción endotelial arterial, aumenta o risco de enfermidades cardiovasculares (ECV). Probamos a hipótese de que a espermidina, un nutriente asociado co proceso antienvellecemento autofaxia, melloraría o envellecemento arterial. A velocidade da onda de pulso aórtica (aPWV), unha medida da rixidez arterial, foi ~20 % maior en ratos vellos (O, 28 meses) en comparación cos ratos C57BL6 novos (Y, 4 meses, P
A espermidina axuda a protexer o sistema cardiovascular e reduce o risco de hipertensión arterial e enfermidades cardiovasculares. Outro estudo analizou datos dietéticos de 24 000 adultos dos Estados Unidos e descubriu que a inxesta dietética de máis espermidina estaba asociada a unha redución significativa da mortalidade cardiovascular.




A dieta de alta densidade (HFD) acentuou o aumento de peso, así como a adiposidade, mentres que a espermidina compensou drasticamente estes cambios. Curiosamente, a espermidina mellorou significativamente a tolerancia á glicosa e a sensibilidade á insulina en ratos novos sometidos a HFD. Polo tanto, a espermidina atenúa drasticamente a obesidade inducida por HFD. O indutor da autofaxia, a espermidina, protexe contra a disfunción metabólica durante a sobrenutrición.

O rendemento da memoria mellorou moderadamente no grupo de espermidina en comparación co placebo ao final da intervención (media de contraste = 0,17, intervalo de confianza [IC] do 95 %: -0,01, 0,35, d de Cohen = 0,77, IC do 95 %: 0, 1,53). A capacidade de discriminación mnemónica mellorou no grupo tratado con espermidina cun tamaño do efecto medio (diferenza de medias = -0,11, IC do 95 %: -0,19, -0,03, d de Cohen = 0,79, IC do 95 %: 0,01, 1,55). Non se atopou un efecto similar no grupo tratado con placebo (diferenza de medias = 0,07; IC do 95 %: -0,13; 0,27; d de Cohen = -0,20; IC do 95 %: -0,94; 0,54). A espermidina nutricional asociouse cun impacto positivo no rendemento da memoria en adultos maiores con declive cognitivo. Este efecto beneficioso podería estar mediado pola estimulación de accións neuromoduladoras no sistema da memoria.

A inflamación afecta significativamente a expresión de LFA-1 (Figura S1 no Material Suplementario) e a hs-CRP é un marcador de inflamación, cun aumento agudo da hs-CRP, o que indica inflamación aguda. Nesta análise, o valor medio dos niveis sanguíneos relativos de SPM aos 12 meses en comparación con antes da intervención aumentou significativamente en 1,08 ± 0,18 veces (p = 0,019) no grupo de intervención, mentres que os do grupo de control non cambiaron (0,98 ± 0,20 veces). O mono-CD11aMFI medio no grupo de intervención tendeu a diminuír co tempo, e o cambio aos 12 meses foi significativamente menor que o do grupo de control (−247,83 ± 148,76 fronte a −85,04 ± 257,39, p = 0,019).







